Emile Armand

Z Anarchopedia

Émile Armand, pseud. of Ernest-Lucien Juin Armand (1872 — 1962). Francuski anarchoindywidualista.

Urodził się w Paryżu, 26 marca 1872, jako syn byłego komunarda. W 1890 r. wstępuje do Armii Zbawienia, którą opuszcza w 1897 r. Jego początkowy chrześcijański humanizm ewoluuje w kierunku anarchizmu chrześcijańskiego, pod wpływem lektury pisma Les temps nouveaux wydawanego przez Jeana Grave. Inspirują go szczególnie Lew Tołstoj oraz Benjamin Tucker, ale także Walt Whitman i Ralph Waldo Emerson. W końcu jego idee ulegają wpływom Friedricha Wilhelma Nietzschego i Maxa Stirnera. Armand uważał, że do anarchistycznych środków można zaliczyć także fałszerstwo, czy kradzież.

W 1902 r., na krótko, określa się jako wolnościowy komunista, ale szybko porzuca tę ideę dla anarchoindywidualizmu. W 1911 pisze Le petit manuel anarchiste individualiste ("Mały podręcznik anarchoindywidualisty"). Ok. 1912 r. zaczyna zachęcać do porzucenia przemocy w swoich pracach.

W 1922 r. przejmuje ponownie pismo L'En-Dehors, które będzie się ukazywało przez 17 lat. W ciągu swojego życia opublikował wiele artykułów, broszur i gazet. Jego najbardziej znane książki to: L'initiation individualiste anarchiste, która ukazała się w 1923, La révolution sexuelle et la camaraderie amoureuse (1934). Współpracował z Sebastienem Faure nad l'Encyclopédie Anarchiste.

Zmarł 17 lutego 1963 w Rouen we Francji.