II Międzynarodówka
Z Anarchopedia
[edytuj] II Międzynarodowe Stowarzyszenie Robotników(II Międzynarodówka)
Międzynarodowe Stowarzyszenie Robotników powstało w okresie wzmożonej ofensywy kapitału wszechświatowego, będącej wynikiem warunków powojennych z jednej strony i rozbicia oraz niejasności celów ruchu robotniczego – z drugiej. Niemałym również powodem wzrostu kapitalizmu było zatrzymanie się rewolucji rosyjskiej 1917 roku przy ustroju socjalistyczno-państwowym, który w kilka lat potem zmuszony był uciec się do pomocy klasy burżuazyjno-rządzącej. Pewne jest, że reakcja, którą już od dziesięciu lat prawie przeżywamy, nie byłaby tak silna, gdyby ruch robotniczy nie był rozbity i opanowany przez partie polityczne. Zorganizowany w większości w swej skali międzynarodowej w Międzynarodówce Amsterdamskiej (II) ruch robotniczy oddany jest na pastwę ugody, współpracy klasowej, święcąc „zdobycze”, polegające na tym, że przyjmuje się wszelkie warunku kapitału, stawiane przez jego rzecznika – rząd. Arbitraż rządowy, zbiorowe umowy – w zarodku zabijają wszelką akcję ekonomiczną robotników, a jeżeli czasem się ona rozszerza, zostaje przez przywódców związkowych jak najprędzej zatamowana i zlikwidowana. Takie są metody walki Międzynarodówki Amsterdamskiej. Lewe skrzydło ruchu robotniczego jest całkowicie opanowane myślą o zdobyciu władzy politycznej i zorganizowaniu ”własnego” państwa. Interesy ekonomiczne proletariatu są całkowicie podporządkowane interesom politycznym partii, kierującej tym odłamem ruchu robotniczego. Dąży ona również do – Rewolucji Socjalnej, będąc zdania, że tylko ona jest powołana do czuwania nad rewolucją socjalną, która albo musi się potoczyć tak, jak tego sobie życzy, lub też powinna być za wszelką cenę zlikwidowana. Zwycięstwo zaś rewolucji socjalnej, w myśl ideologii partii tej powinno przynieść stworzenie państwa robotniczego, opartego na dyktaturze proletariatu, która jest związana z istnieniem policyjnego systemu rządzenia, z systemem wyzysku i ucisku, zwracającego się swym ostrzem znów przeciwko masom pracującym. To rewolucyjne skrzydło ruchu robotniczego zorganizowane jest w Międzynarodówce Komunistycznej(III).
Czy wobec takiego stanu rzeczy – ofensywy kapitału z jednej strony i rozpolitykowania panoszącego się w ruchu robotniczym z drugiej – nie dała się odczuwać potrzeba stworzenia organizacji międzynarodowej, która by zespoliła wszystkich rewolucyjnych robotników dokoła walki w imię obrony interesów ekonomicznych i rewolucyjno-społecznych mas pracujących? Czy nie stało się po prostu koniecznością ocalić jeszcze, co się da i odciągnąć robotnika od zgubnych iluzji zdobycia władzy politycznej drogą parlamentarną czy rewolucyjną, wyciągnąć go z bagna reformizmu, socjal-ugody i rozpolitykowania – a wyprowadzić go na drogę rewolucyjnej walki klas o wyzwolenie ekonomiczne i polityczne? Bezwzględnie, tak. I pierwszym właśnie krokiem na drodze tej – to powstanie Międzynarodowego Stowarzyszenia Robotników – (Międzynarodówki Anarcho-Syndykalistycznej), które swym hasłem naczelnym, wysuniętym przez robotników dla robotników, posunęło ruch mas pracujących na inne zupełnie tory. Hasłem tym – hasło Pierwszej Międzynarodówki „Wyzwolenie robotników może być dziełem tylko samych robotników.” Zepchnęło go z dotychczasowej drogi reformizmu i walki o nową niewolę i ucisk, o państwo socjalistyczne, a poprowadziło na drogę rewolucyjnej akcji ekonomicznej i walki o wolne, bezpaństwowe społeczeństwo komunistyczne.
