Le Guin Ursula

Z Anarchopedia

Ursula Kroeber Le Guin - czołowa przedstawicielka amerykańskiej kobiecej science fiction i fantasy. Urodziła się 21. X.1929 r. w Berkley w Kalifornii. Pochodzi z rodziny o ciekawych tradycjach intelektualnych, tłumaczących szczególne zainteresowania i tematykę wielu jej utworów: ojcem Ursuli jest profesor antropologii Alfred L. Kroeber, matką - autorka książek dla dzieci Theodora Kroeber. Rodzice pisarki poznali się na wydziale antropologii uniwersytetu w Berkley. Wspólnie zajmowali się badaniem obyczajów Indian kalifornijskich, a ich praca, atmosfera domu, w którym rozmawiano o eksterminacji rodzimych mieszkańców Ameryki, nie mogły nie wywrzeć wpływu na sposób myślenia i wrażliwość dziewczynki. Jako ciekawostkę można podać, że praprababką Ursuli Le Guin jest Polka Paulina Kraków (Radziejowska z domu), zasłużona dla rozwoju polskiego feminizmu: redagowała pierwsze nad Wisłą pismo tylko dla pań - Pierwiosnek.

W 1951 ukończyła uczelnię w Radcliffe, a w 1952 zdobyła w University of Columbia stopień magistra nauk humanistycznych z zakresu włoskiej i francuskiej literatury renesansu. Podczas dalszych studiów w Paryżu, które odbyła jako stypendystka fundacji Fulbrighta, poznała i poślubiła historyka Ch.A. Le Guin. Uzyskała także tytuł profesora historii Francji. Lista uczelni, z którymi współpracowała wykładając literaturę fantastyczną lub prowadząc warsztaty twórczego pisania jest olbrzymia i obejmuje ośrodki akademickie trzech kontynentów (Ameryka Północna, Europa i Australia). Aktualnie mieszka w Portland w stanie Oregon. Ma troje dzieci i tyleż wnuków.

Pomimo iż tworzyć zaczęła dosyć wcześnie, prawdziwy sukces w zawodowym pisarstwie przyniosła jej dopiero publikacja jej pierwszej powieści "Rocannon’s World" (1964). Od tego czasu opublikowała ponad 80 opowiadań, 2 zbiory esejów, 10 książek dla dzieci, kilka tomów poezji i 16 powieści. Wielokrotnie nagradzana nagrodami Hugo i Nebula.

Le Guin nie ukrywa swoich fascynacji ideą anarchistyczną, co przejawia się również w jej twórczości. Spośród opublikowanych przez nią książek do kręgu utopii społecznej można zaliczyć przede wszystkim opowiadania: "Ci, którzy odchodzą z Omelas" (nagroda "Hugo" 1973), "Dzień przed rewolucją" (nagrody "Nebula" i "Jupiter" 1974 r.) oraz powieści "Wracać wciąż do domu" (polskie wydanie – Wydawnictwo "Proszyński i s-ka", 1997 r.) i najsłynniejszą: "Wydziedziczeni" (nagrody "Nebula" i "Hugo" w 1975, polskie wydanie Wydawnictwo "Phantom Press" 1993 r. )