Międzynarodówka Sytuacjonistyczna

Z Anarchopedia

Międzynarodówka Sytuacjonistyczna - była organizacją utworzoną przez awangardowe grupy artystyczne , które dość ironicznie przyjmując tę prowokacyjną nazwę atakowali zarówno światowy system polityczny (rozpoznając ZSRR jako państwowy kapitalizm) jak i jego zbiurokratyzowanych przeciwników - trockistów, maoistów, czy anarchistów. Debord jeden z czołowych teoretyków ruchu wykorzystuje pojęcie marksowskiej alienacji, maksymalnie je rozszerzając:

"1. Całe życie społeczeństw, w których królują nowoczesne warunki produkcji, zapowiada się jako gigantyczne nagromadzenie spektakli. Wszystko, co było dotąd przeżywane bezpośrednio, oddaliło się w przedstawienie."

Alienacja jest tu totalna, dotyczy nie tylko stosunków produkcji, ale także konsumpcji, całego życia jednostek, które stało się oglądanym, a nie przeżywanym spektaklem. Oczywiście nie należy upraszczać i redukować spektaklu do roli massmediów, które są jego najwyraźniejszym przejawem, spektakl bowiem nie stanowi tylko zbioru obrazów, ale jest rzeczywistą relacją między ludźmi dokonywaną za pomocą obrazów:

"... rzeczywistość wyłania się ze spektaklu, a spektakl staje się rzeczywisty. Ta wzajemna alienacja jest istotą i zarazem podporą obecnego społeczeństwa" (Guy Debord, Społeczeństwo Spektaklu, tłum. Anka Ptaszkowska, Słowo/ Obraz Terytoria, Gdańsk 1998, s. 13.)

Tautologiczność spektaklu przejawia się w tym, iż jest on zarazem środkiem jak i celem dla samego siebie, jego totalność dosięga także języka w którym się go opisuje:

"11. Żeby objąć spektakl - jego formowanie się, funkcje, a także siły mogące spowodować jego rozkład - trzeba sztucznie wydzielić jego nierozłączne składniki. Analizując spektakl, mówi się w pewnej mierze językiem samej spektakularności i wkracza tym samym na teren metodologiczny społeczeństwa, które wyraża się w spektaklu. Ale spektakl to nic innego niż sens totalnej praktyki ekonomiczno - społecznej jej porządek dzienny" (Guy Debord, dz. Cyt., s.13.)

Organizacja w wyniku porażki paryskiego maja, przeprowadzając zresztą jej krytyczną analizę rozwiązała się na początku lat siedemdziesiątych. Czy oznacza to tylko potwierdzenie postmodernistycznego końca wszystkich idei i utopii, z których jeszcze jedna na szczęście okazała się niewypałem? Niezakłócone panowanie neoliberalnego modelu polityki, konsumpcji i moralności?

Od 1996 roku jednoczy się ruch antyglobalistyczny, przez swych zwolenników nazywany niekiedy ruchem "alternatywnej globalizacji" i choć wiele radykalnych organizacji odtwarza w swym wnętrzu spektakl i panujące w nim warunki to uczestniczący w ruchu potomkowie sytuacjonistów są przynajmniej świadomi otaczającej ich zewsząd hipokryzji.

Artykuł "Międzynarodówka Sytuacjonistyczna" jest jeszcze nierozbudowany i wymaga uzpełnienia treści. Jeżeli chcesz, możesz go zmodyfikować, uzupełnić lub rozbudować.