Mikołaj Ogariow

Z Anarchopedia

Mikołaj Platonowicz Ogariow rosyjski myśliciel, poeta i działacz polityczny. Urodził się w 1813 roku, jako syn bogatego ziemianina. Jako student bierze udział w moskiewskim powstaniu w 1831 roku. Wraz z Aleksandrem Hercenem prowadzi aktywną działalność w kółku o tendencjach scjalno-demokratycznych. W 1839 roku poznaje Michała Bakunina, który pozostanie jego przyjacielem przez wiele następnych lat.

W 1859 roku wraz z żoną, zmuszony jest do emigracji. Osiada na stałe w Londynie, gdzie odnawia znajomość z Hercenem i zostaje jego najbliższym współpracownikiem (jako ciekawostkę można podać fakt, że jego żona w niedługim czasie zostaje panią Hercen). Wspólnie z Hercenem prowadzi Wolną Drukarnię Rosyjską i redaguje pismo Kołokoł (Dzwon – ukazywał się w latach 1857 – 1867), mające ogromny wpływ na kształtowanie się rosyjskiej antycarskiej opozycji.

Ogariow uważał, że kapitalizm w Rosji jest tworem sztucznym i pozbawionym szans rozwoju, a naturalnym ustrojem jest socjalizm oparty na tradycyjnych chłopskich wspólnotach gminnych. Jako warunek zaistnienia socjalizmu uważał likwidację prywatnej własności ziemi.

Ogariow był współtwórcą rewolucyjnej organizacji Ziemia i Wola, napisał pierwszy program tej organizacji. W 1863 roku, aktywnie wspiera polskie powstanie. W 1865 roku, wraz z Hercenem przenosi się do Genewy, gdzie kontynuują działalność. W 1869 roku poznaje Sergiusza Nieczajewa. Po śmierci Hercena w 1870 r., wraz z Nieczajewem i Bakuninem reaktywuje Kołokoła (ukazało się jedynie kilka numerów). Jest autorem broszur propagandowych skierowanych do Rosjan, zbiera fundusze (przekazuje min. 400 funtów Nieczajewowi przed jego podróżą do Rosji).

Umiera w 1877 roku.