Walka anarchistów z faszyzmem

Z Anarchopedia

W latach 20 i 30-tych XX wieku, Europa przeżywała falę faszyzacji, tj. powstawanie, rozwój i w niektórych krajach przejmowanie władzy przez faszystów. Tak więc naturalną konsekwencją rzeczy było przeciwstawianie się przez anarchistów tej tendencji. W tym celu zarysowały się dwa główne sposoby walki anarchistów z faszystami:

• Wstępowanie do Frontów ludowych lub ich bierne wspieranie(jak w Hiszpanii w 1936 roku i we Francji w 1934 roku), lecz anarchiści niezwykle obawiali się takich frontów, gdyż bardzo często były one sterowane przez Moskwę i Stalinistów, co stwarzało zagrożenie, że anarchiści przyczynią się do powstania nowego reżimu i sami staną się jego ofiarami.
• Tworzenie ruchu oporu, jak we Włoszech oraz Hiszpanii(po 1939 roku) - włoscy anarchiści wielokrotnie próbowali dokonać zamachu na B. Mussoliniego a po 1942 roku, byli jedną z największych sił włoskiego ruchu oporu, wymierzonego w system faszystowski.

[edytuj] Niemcy

W Niemczech ruch anarchistyczny, niemal od razu został rozbity przez hitlerowców, zmuszając do emigracji lub wysyłając do obozów koncentracyjnych, większość działaczy syndykalistycznych, dlatego też anarchiści niemieccy nie byli w stanie tworzyć oporu wobec władz nazistowskich.

W latach 70-tych XX wieku, na fali odradzającego się nazizmu w RFN, wiele grup anarchistycznych rozpoczęło czynną walkę z skrajną prawicą, między innymi atakując głównych działaczy czy przemarsze neonazistowskie.

Po zjednoczeniu Niemiec, zjawisko neofaszyzmu stało się jeszcze powszechniejsze, szczególnie na terenach dawnych Niemiec wschodnich, co stało się głównym bodźcem do powstania Antify, radykalnej, nieformalnej grupy anty nazistowskiej, antyfaszystowskiej, złożonej głownie z komunistów i anarchistów.

[edytuj] Polska

W okresie między wojennym, otwarcie przeciwko zapędom Narodowej Demokracji oraz innych ugrupowań skrajnie prawicowych a także przeciwko polityce sanacji, występował Związek Związków Zawodowych, największy polski związek syndykalistyczny.

Podczas II WŚ, Związek Syndykalistów Polskich, aktywnie walczył przeciwko okupacji nazistowskiej a podczas powstania warszawskiego, jego członkowie i sympatycy wieszali na budynkach czarno-czerwone flagi.